تبلیغات
دنیای پژمان

دنیای پژمان
و من در میان ازدحام اینهمه دیوار های سرد ، معراج سقف را بهانه می کنم. . . پژمان

صورت های رنگ و رو رفته ، چشم های برافروخته ، نگاه های دنباله دار ، چشمان سیاه مشرقی پشت لنز های هماهنگ با رنگ مو ، کیف و کفش شاید زیبا باشد اما نوری در آن نیست.

گوئی مسابقه ایست که ما همیشه در آن حکم بازنده داریم! مسابقه مدل مو ، لباس و آرایش و حتی به اینجا ختم نمی شود! المپیک جهانی استایل زندگی و ما می دویم با مشعل خاموش غرب به سمتی که خط پایانیست برای گذشته ی فاخر ایران زمین... ما می دویم و به خط پایان نزدیک می شویم و هیچ وقت برنده نمی شویم چون این مسابقه مال ما نیست ، از جنس نگاه ما نیست ، هماهنگ با جسم و روح و آرمان های دنیوی و اخروی مان نیست. ماشین مد و استایل غربی ماشین پر توانی است با زرق و برق و پشتوانه ی مالی دیو صنعت استعمار گری که لباس از تن قبایل سیاه افریقا بر می کند تا برای تالار نمایش مد دیور ، جرجیو آرمانی ، شانل و بسیاری طراحان دیگر بودجه های میلیاردی هزینه کند تا مردم به ظاهر متمدن همچون غارنشین های پارینه سنگی پوست پلنگ و راسو بر تن کنند و ژست های احمقانه بگیرند. طراحان مدی که همگی وابسته به صهیونیسم بین الملل هستند تا جائی که حتی سیاست های دین ستیزی خود را در اشکال مختلف هنر طراحی مد به نمایش میگذارند . چقدر خوب است که از جهان الگو بگیریم ولی آیا این الگو فقط الگوی لباس و آرایش است؟؟!! صنعت ، کشاورزی ، اقتصاد ، علوم نظری و پژوهشی و بسیاری موارد دیگر نیز هست که باید خود را در آن همگام با غرب کنیم و با تکیه بر خداوند به سمت پیشرفت و بهینه سازی سطح زندگی گام برداریم.خود را میان کمد لباس های ستارگان غربی طوری گم کرده ایم که گاهی با چیزی شبیه لباس زیر به خیابان می رویم و گاهی با لباس مجلسی و چکمه به تختخواب!!! تمام معیار های زیبائی شناختی و فرهنگ چندین هزار ساله پوشش خود را در عرض چند دهه تغییر داده ایم در حالی که حتی یک تغییر کوچک فرهنگی نیازمند مطالعه ، تحقیق و صرف زمان بسیار طولانیست درست همانند یک دارو که باید با زمان بندی و تحت قانون خاصی مصرف شود تا خاصیت درمانی خود را حفظ کند و هر دارویی را اگر ناگهان سر بکشیم به جز مسمومیت و عوارض خطرناک چیز دیگری به دنبال ندارد. گذشته ی غنی ایرانی و اسلامی ما روشنگر راهی است که تا آینده ادامه دارد و فرهنگ والای اسلامی هیچگاه کهنه نمی شود چون دین ما محدود به زمان و مکان خاصی نیست.در دین مبین اسلام به تمام ابعاد زندگی دنیوی از جمله پوشش توجه شده است. پوششی که از حجاب گفتاری ، دیداری و رفتاری شروع شده و در انتها به حجاب ظاهری که همان پوشش و آرایش می باشد ختم می شود. خداوند زیباست و زیبائی را دوست دارد. تنوع نیز یکی از عوامل زیبائی آفرین است.استفاده از ایده های طراحان لباس و تنوع بخشیدن به پوشش می تواند به حفظ روحیه شخصی و خانوادگی کمک کند اما این امر باید متناسب با شخصیت اجتماعی ، موقعیت شغلی و موازین شرعی ما صورت بگیرد. موازین شرعی ما چیزی جز سعادت برای ما نیست.فارغ از هرگونه جهت گیری سیاسی، اسلام در هریک از احکام شرعی اش به حفظ سلامت جسمی و روحی بشر عنایت خاصی داشته است.همان طور که امروزه از نظر علمی برای همگان ثابت شده است تماس مستقیم اشعه های زیان بار خورشید به پوست بدن در دراز مدت عوارض ناخوشایند و بعضا خطرناکی از لکه ها و التهابات پوستی گرفته تا سرطان را به دنبال دارد و بهترین راه برای مقابله با آن پوشیدن پوست بدن است و علاوه بر این در تمدن های بزرگ و باستانی تاریخ بشر همواره برای جلوگیری از گرمازدگی و محافظت بدن در آب و هوای گرم از پوشش های خاصی استفاده می شده که حجاب نیز برگرفته از همان نوع پوشش هاست.چیزی که امروزه برهنگی جایگزین آن شده است و این یعنی بازگشت انسان به ما قبل تمدن!! از نظر حقوق بشر نیز بر همگان مبرهن است که در  استفاده ابزاری از زن و به نمایش گذاشتن اندام زنان برای اهداف تجاری و سودجوئی هایی اینچنین در غرب به هیچ عنوان ردپایی از حقوق بشر و برابری زن و مرد دیده نمی شود.این تنها توهین به شرافت زن و جایگاه والای اوست.جایگاهی که در اسلام دارای شان و مقامی ارزشمند است و ما زنان برجسته ای در تاریخ اسلام داریم همانند حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها ، حضرت زینب (س) و ... که خود گویای همه چیز هست.جالب اینکه غرب با تمام سواستفاده های جن.سی که از زنان می کند داعیه ی حقوق زنان را دارد و سازمان های فمنیستی را حمایت می کند.در حالی که حجاب خود عاملی برای ایجاد برابری بین زن و مرد است و این پیام را به همراه دارد که  زن در اجتماع می تواند بدون نیاز به نمایش دادن جاذبه های جن.سی خود به کار و ارائه ارزش های خود بپردازد. مقوله حجاب بسیار پیچیده و دامنه دار است. اسلام در ابتدا فرق بین محرم و نامحرم را مشخص می کند و برای اعمال این محدودیت دلایل منطقی نیز دارد. سپس عنوان میکند که برای فرق قائل شدن بین محدوده ی محرم و نامحرم باید رفتار های خود را کنترل کنیم و به حریم شخصی خود و دیگران احترام بگذاریم. این احترام از نحوه صحبت و نگاه کردن شروع شده و به نوع تماس و پوشش ختم می شود.یعنی پوششی که در حریم شخصی استفاده می کنیم باید با محیط اجتماعی که با نامحرم در ارتباط هستیم تفاوت داشته باشد تا نشان دهنده ی احترام ما به حریم شخصی خود و دیگران باشد و با این عمل به ایمن نگاه داشتن محیط اطراف خود کمک کرده ایم. حفظ حریم ها به پایداری و استحکام روابط خانوادگی کمک می کند و به عشق نوعی حرمت روحانی می بخشد. باعث می شود چشم ها به اندام جنس مخالف عادت نکنند و این کمک میکند تا انسان همواره برای همسر خود جذاب باشد و کوچکترین تغییری برای چشمانش تازگی داشته باشد و تاثیر روانی این موضوع به بهبود روابط عاطفی و جن.سی خانواده کمک می کند.اسلام همانند یک روانشناس دستورات الهی خود را به ما ارائه کرده است. همچنین حجاب همچون زرهی مقاوم از مقام زن در مقابل دل های ناپاک و چشم های هرزه محافظت می کند و به او احساس امنیت بیشتری می بخشد. بدون شک حجاب مختص زن نیست و در مورد مردان از حساسیت خاصی برخوردار است به خصوص که از لحاظ فیزیولوژی مرد نیاز به پوشش کمتری دارد اما به این معنی نیست که هر نوع لباسی در خور یک مرد مسلمان ایرانی است.ما باید ایرانی بودن و مسلمان بودن خود را در پوشش خود نشان دهیم و به آن افتخار کنیم! اگر به سمت مد و استایل غرب می رویم نکات مثبت و زیبائی هایش را گلچین کرده و در صدد رفع کمبود ها و ایراداتش با تکیه به فرهنگ اصیل خود تلاش کنیم و چیزی ارائه دهیم که به نوعی شناسنامه ی ایرانی اسلامی داشته باشد ، حجابی متعادل که متانت و وقار ، اصالت و زیبائی در آن جلوه گر باشد.کسانی که مدعی آزادی انسان ها هستند و این آزادی را با از میان برداشتن حجاب یکی می دانند به جز ارضای غرایز و امیال حیوانی چشمان ناپاک خود به دنبال هیچ چیز نیستند چون حجاب هیچ منافاتی با آزادی ندارد و متاسفانه امپریالیسم جهانی اینجا نیز بیکار ننشسته و با سو استفاده از شرایط ایران و مشکلات اقتصادی و اجتماعی موجود در ایران(که در هر کشوری به نوعی وجود دارد)ذهن مردم را تحریک کرده و نوعی باور کاذب در مورد اجباری بودن حجاب بوجود آورده اند در حالی که ما ایرانیان مردمی هستیم که خود برای تحقق آرمان های اسلامی و جاری شدن اسلام ناب محمدی در کشور انقلاب کردیم و شعار آزادی اسلامی سر دادیم. و اکنون نیز وظفیفه داریم ارزش های انقلابی که خود برایش زحمت کشیده ایم را حفظ کنیم و با کسانی که به باور انحرافی در مورد حجاب رسیده اند دوستانه صحبت کرده و از آنها بخواهیم در مورد رفتار خود دقت بیشتری به خرج دهند چون اجتماع به همگان تعلق دارد و در جامعه اسلامی قانون همگانی که پوشش حجاب و دفاع از حریم شخصی افراد جزئی از ان است پوشش نامناسب نوعی توهین به اعتقادات اکثریت مردم است. حجاب به هیچ عنوان اجباری نیست چون برگرفته از اعتقادات است و ایمانی که به اجبار باشد ایمان واقعی نیست.خداوند در هنگام نیایش و نماز نیز از ما رعایت حجاب را خواسته است و این خود نوعی خودسازی در اسلام است.

حرف در این زمینه بسیار است...امیدوارم روزی به این باور برسیم که حجاب هدیه ایست الهی که خداوند از طریق دین مبین اسلام به ما داده است و ما باید باید شکر گذارش باشیم و با عشق و علاقه و میل باطنی از این هدیه و برکت اسلام استفاده کنیم . روزی که دیگر حجاب اجباری برای یک ایرانی معنایی نداشته باشد و جایش را حجاب عرفانی و اعتقادی گرفته باشد.

« پژمان اسعدی »


طبقه بندی: یادداشت های من، 
برچسب ها: حجاب، مد،  
[ 1390/04/18 ] [ 01:00 ] [ پژمان ] [ دیدگاه ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

یادداشت های پژمان
در محیط محترم وب
نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب